کافه فرزانگان

کاش آن قدری معرفت داشته باشیم که جرئت کنیم بشنویم

کافه فرزانگان

کاش آن قدری معرفت داشته باشیم که جرئت کنیم بشنویم

بازنشر نوشته‌ها نگارنده را خوش‌حال می‌کند؛ نیازی به اجازه نیست.
فقط اگر جایی نوشتیدشان آدرس بدهید که بروم و بخوانم و ذوق زده بشوم.

بایگانی
بسم الله...

سلام!

+

اندر حکایات تخته پاک کن و ماژیک کلاس ما و انگیزه ی معلم عزیزمان!!

- " من یه چیز این کلاس رو خیلی دوست دارم. "

- " اینکه ما خیلی می خندیم؟! "

- " اینکه ما تمرین حل نمی کنیم؟! "

- " اینکه ما... "

و...

معلم عزیز(!) :

- " آدم چی می تونه باشه انگیزه اش برای تو کلاس اومدن جزتخته؟!"

!!!!

 + 

جمعه بخوانید:

 

روزه ی هجر تو از پای بینداخت مرا                        کی شود با رطب وصل تو افطار کنیم...

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۱۸ تیر ۹۲ ، ۱۹:۳۰
فاء

بسم الله...

سلام!

+

امروز، روز خوب و هیجان انگیزی بود.امروز، دنیا رو با عینک تازه ای دیدم؛ امروز، یکی از بهترین روزهای 92 ی من بود...

روز، با حرف هایی شروع شد که می فهمیدمشون؛ اصولا آدم از موقعیت هایی که توشون حرف بقیه رو می فهمه لذت بیشتری می بره و تحملشون براش راحت تره.

امروز، فهمیدم که آدم ها همیشه اون چیزی نیستن که ما توی نگاه اول می بینیم؛ و اینکه حتی تصویر ذهنی ساخته شده ازشون توی ذهنت میتونه عوض بشه. چیزی که فکر می کردم غیر ممکنه تا امروز...

امروز، گذشت و سپری شد تا ساعت 12.

ساعت 12 بود که یه دوست خیلی عزیز یه جهبه رو بهم داد...

یک بیت شعر (*) توش پیدا کردم که جزو بهترین هدیه های زندگیم بود؛ مثل  برگ های پخش شده رو میزم  و برگه های روز تولدم و سازدهنیم و...

اما خصوصیت این جعبه این بود که خیلی یکهویی بود و غافلگیر کننده...

امروز،دوشنبه، یکی از بهترین روزهای 92 ی من بود...

 

*: اگر چه گشته ضعیف و نزار چشمانت                           ولی شده دو برابر نگاه شیطانت...

+

امروز سر کلاس به خاطر عادت نداشتنم به مداوم زدن عینک روی چشمام، با هر تحریکی – خنده، مدادهایی که از طرف مهتا تو تنم فرو می رفت، تکون دادن میز پشتی به دست مینا و ... – اشکم در می اومد. (حالا اینکه چرا به ما ربطی نداره. دوستان چشم پزشک رسیدگی کنن! )

من از توی کیفم یه دستمال در آوردم که باهاش اشکام رو  پاک کنم. چند دقیقه ای که گذشت دیدم میزان اشک چشم هام به صورت تصاعدی زیاد شده!

"دستمالِ" بوهای خوبی نمی داد!

بعد از چند زنگ تلاش و کوشش برای پیدا کردن منبع ماجرا رسیدیم به یکی دیگه از شاهکار های من:

 "دستمالِ" آغشته(!) به فلفل قرمز و سیاه بود!

+

این روزها برق توی چشمان یکی از دوستانم به شدت کم شده...

نمی دانم این قطعی نیمه شب برق پاریس ربطی دارد به این ماجرا یا نه...

شما خبری دارید ؟

این روزها، انگار برق چشمانش سهمیه بندی شده.

من جریمه ی مصرف زیاد چشمانت را خواهم داد...

روشنشان نگه دار...

پ.ن:

 شعری بخوان برای دلم با ردیف " نور"...

+

بی خبر آمدی امسال

سال های پیش اول خبرم می کردی و کلی آماده ام می کردی اما امسال غافلگیرم کردی با این طور آمدنِ      بی خبرت...

چه سالی بشود امسال،رمضان...

     -رمضاننزدیک است....

+

پ.ن:

اینکه زبان پست هام فرق می کنه به خاطر اینه که توی موقعیت های مختلف بهشون فکر می شه و توی موقعیت های مختلف اتفاق می افتن و شکل می گیرن.

آشفتگی پست ها رو می بخشید...

بعدنوشت( سه شنبه، ۱۸ . ۴. ۹۲ ):

عجب پستی نوشته بودم!

یه ذره سروسامون دادم بهش!

در ضمن خانوم هدای برخوردارپور!

شما قصد ندارید در انظار عمومی دیده بشید؟!


 

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۱۶ تیر ۹۲ ، ۱۹:۳۰
فاء
یا هو ...

سلام !

از این زمان تعجب نکن ...

فعل این روز های همه ی ما آینده در گذشته ی کامل شده ...

پ . ن :

چه قدر چون همگان مثل دیگران باشم ...

           از ضد

           فاضل نظری

                                                                 تا بعد ... !

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰۳ خرداد ۹۲ ، ۱۹:۳۰
فاء

بسم الله...

سلام!

+

. . . و من به این فکر می کنم که توی ارتباط ما آدم ها هم ماجرا همین است . . .

هر چه احساس آدم ها و مشترکاتشان بیشتر باشد درد کندن آن آدم ها بیشتر می شود...

" این " آدم ها و آدم ها ، آدم ها و دلبستگی هاشان ، آدم ها و دوست داشتنی هاشان و ... باید بی حس شوند تا بتوان کندشان...      

 

ادامه دارد...

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰۱ خرداد ۹۲ ، ۱۹:۳۰
فاء

بسم الله...

سلام!

+

یه تار از موهات رو بگیر و بکش؛ درد داره نه ؟

همیشه دندون هات رو که می خوای پر کنی اول 3 تا آمپول بی حس کننده  و یه اسپری کامل رو توی دهنت خالی می کنه دندونپزشک و بعد تازه بازهم ازت می پرسه که بی حس شده دهنت یا نه و بعد شروع می کنه به کار کردن روی دندونت...

 امیدوارم هیچ وقت تجربه اش نکنی ولی آدم هایی که عضوی از بدنشون رو بدون بی حسی از دست دادن میگن که دردش  خیلی بیشتر از کشیدن یه موئه یا یه دندون...

همه ی این ها برمی گرده یه سلول؛ یه سلول عصبی...

هر چه قدر این سلول ها بین دو تیکه بیشتر باشه کندن اون تیکه درد بیشتری داره...

 

 

ادامه دارد...

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰۱ خرداد ۹۲ ، ۱۹:۳۰
فاء

- " ۳ تا طبقه بالا اومدن که این حرف ها رو نداره آقا!

شما می دونید راهبان تبتی هر روز چند تا پله رو میرن بالا تا برسن به معبدشون؟"

- " نه، نمی دونم. "

- " چه جالب من هم نمی دونم ولی گویا خیلی بوده! "

 

ساختمان پزشکان ، قسمت ۳۵

!

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۳۰ ارديبهشت ۹۲ ، ۱۹:۳۰
فاء

بسم الله...

سلام!

+

یه سری کتاب و موسیقی می خوام بهتون معرفی کنم که خودم خیلی دوستشون می دارم:

مارک و پلو                                      منصور ضابطیان                              مثلث

جانستان کابلستان                           رضا امیرخانی                                   افق

بیوتن                                            رضا امیرخانی                                 علم

قیدار                                            رضا امیرخانی                                 افق

حفره ها                                        گروس عبدالملکیان                          مرکز

رنگ های رفته ی دنیا                        گروس عبدالملکیان                          آهنگ دیگر

ماه به روایت آه                                ابوالفضل رزویی نصرآباد                      نیستان

سانتا ماریا                                     سید مهدی شجاعی                          نیستان

لیلی نام تمام دختران زمین است          عرفان نظرآهاری                             نورونار

من بیابان، همسرم باد                       عرفان نظرآهاری                             نورونار

قبله ی مایل به تو                             سیدحمیدرضا برقعی                         فصل پنجم

گیرنده: دخترم                                  گروه نویسندگان                             سروش

بگو آآآ                                             گروه نویسندگان                             همشهری

قصه های امیرعلی 1و2                       امیرعلی نبویان                               نقش و نگار

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

حریق خزان                                               علیرضا قربانی

رد انگشتان من                                          علی جعفری پویان

در چشم باد                                              حسین علیزاده

به خاطر سنگفرشی که مرا به تو میرساند          فردین خلعتبری

سرنای نوروز                                                گروه رستاک                               rastak.ir

؟                                                             گروه دنگ شو               dangshowmusic.com                                

راپسودی عربی                                             عمر خیرت

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۲۸ ارديبهشت ۹۲ ، ۱۹:۳۰
فاء

بسم الله...

سلام!

+

و براند تکه های شب تار را...

دوباره نیمه ی شعبان و عطر تو؛

من، من به این حرف ها کاری ندارم که می گویند:

من پارسال یاد گرفتم منجی باید کسی باشد که اگر دماغش را گرفتی از کمبود اکسیژن خفه شود؛ مثل من...

و تو منجی من هستی...

تو مثل منی...

منی که این روزها تازه دارم انتظار را زیر زبانم مزه مزه می کنم...

+

حالا که عاشق کرده ای قلب غزل ها را
                                                   حتی مسلمان کرده ای لات و هبل ها را...
حالا که باب استخاره سوره ی نحل است
                                                    برگرد و با ما بگذران ماه عسل ها را
بیش از  1400  سال است می خوانیم
                                                    نشنیده ای حی علی خیر العمل ها را
بعد از تو هی افسانه و اسطوره زاییدند
                                                    کی می بری آقا دماغ این دغل ها را...؟
کی می رسی تا این علف ها زیر پاهامان...
                                                    شرمنده ام گستاخی ضرب المثل ها را...
ما کاسه های صبرمان هم جنسشان چینی است
                                                     آتشفشانی شو، بلرزان این گسل ها را
آقا غروب جمعه مرگ ماست اما کاش
                                                    پایان ندبه بشکنی"  ضرب العجل " ها را...

 

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۲۷ ارديبهشت ۹۲ ، ۱۹:۳۰
فاء

خراب بودن چیزی اشکال دارد اما اشکالی که کاملا طبیعی است...

چیزی که این وسط دل آدم را می سوزاند این است که آدم ها خراب بودن آن چیز را قبول ندارند...

و وقتی بهشان نقطه ی فاسد را نشان می دهی می گویند: " اینجا که خراب نیست٬ فقط رنگش کمی عوض شده... "

مامان گاهی می گوید:

" وقتی نمی توانی نقطه ی سرطانی را درمان کنی٬ بکنش و بندازش دور٬ که حداقل بقیه ی بدن را فرا نگیرد... "

+

دعا می کنید برای یکی از بستگان درجه ی اولم...؟

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۱۵ ارديبهشت ۹۲ ، ۱۹:۳۰
فاء

بسم الله...

سلام!

+

من چاهم...

چاه یکی از نخلستان های کوفه...

میگویند آبم این روزهای سال که میشود،بیشتر میشود...

میگویند مثل من اینجا پیدا نمیشود...

من چاهم...

همان چاه...

و میدانم زهرایت را روزهای بعد از پدرش سوار شتر میکردی و میچرخیدی میان کوچه های مدینه و جلوی هر دری توقف میکردی و دق الباب...

و زهرایت خاطر نشان میکرده که زهراست... دختر پیغمبرشان...و تو...

تو را میگفتی همه قبول داشتند که جانشین به حق پدر فاطمه ای... همان همه هم گویا باور داشتند که تمام این ها،بازی های سیاست است که تمام خواهد شد...

و میگفتی نصیحتت می کردند که سری را که درد نمیکند دستمال نمی بندند و روزی که این بازی ها تمام شود شهادت خواهند داد به حق بودنت و این ها...

اما ...

این روزها که میشود من برای غربت تو گریه میکنم که این روزها تنها ترین مرد عالم شده ای...

+

از منتهای حد‌ّ تصوّر

تا ابتدای نام بلندت

راهی هزار مرتبه شیری‌ست

چون کهکشانِ مهرِ کمندت

 

معنا، گران و کلک من الکن

عهدی اگر عتیق شود عشق

حتّی اگر شهید نباشم

در خون خود عقیق شود عشق

 

انجیل؛ نامه‌ای‌ست که عیسی

از ارغوان عین تو نوشید

تورات؛ دفتری است که موسی

در کوه طور، نور تو را دید

 

روی تو روح کامل بدر است

نام تو در جلالت صدر است

در یاء تو یگانگی حق

در لام تو لیالی قدر است

  

این مور را ببخش که این کم

این چند بیت شعر پریشان

حتی به قدرِ ران ملخ نیست

در پیشگاه چشم سلیمان

 

این شعر اگر لبی به سبو برد

قدری به التفات تو بو برد

پس مهربان‌دلیر! نباید ـ

نام تو را بدون وضو برد

 

هرجا که بوی نام تو آید ... 

گفتند بوی عشق لطیف است

گفتم بهشت می‌شود آنجا

حتی اگر مزار شریف است

    

بگذار در طلیعه ی میلاد

از مکّه تا دمشق برقصم

حالی به جنّ و انس ببخشم

تا پا به پای عشق برقصم

 

دیوار کعبه تاب نیاورد

از هم شکافت تا که بفهمد ـ

این خانه با خلیل چه می‌گفت؟

این زادگاه کیست که احمد ـ‌

 

مشتاق صبح آمدنش بود

تا سوره سوره نور بخواند

یا از صحف به قول مزامیر

داوودی از زبور بخواند

 

این کیست؟ این که عرش الهی

با کمترین اشارت دستش

می‌لرزد از شکوه شگرفش

هفت‌آسمان مشاهده، مستش

 

ای کعبه، ای مکعّب خاموش

در آن سه روزِ سُکر، چه دیدی؟

در جذبه ی هجوم ملائک

از شاهدان خود چه شنیدی؟

 

باری بگو بگو که علی کیست؟

مرآت نورِ جلّ جلی کیست؟

در وتر و وحی و وصل ابدی که؟

در قابِ قوسِ غیبْ ازلی کیست؟

 

مجنونِ کیست میثم تمّار؟

مجذوب کیست یاسر عمّار؟

باری چه مردها که نرفتند

تنها به جرم عشق تو بردار...

 

ای لحم و نفس و جان محمّد

چشمان تو زبان محمّد

در لیلة‌المبیت چه کردی؟

تنها نگاهبان محمّد!

 

ما یوسفیم در تبِ چاهت

مجروح ابروان سپاهت

ما را خروج می‌دهد از خویش

اشراق چشم‌های سیاهت

 

نام تو اسم اعظم حقّ است

شمشیر قهر تو، دم حقّ است

خشنودی‌ات رضای خداوند

خشم تو خشم ملزم حقّ است

 

تکبیر لافتایی حُسنی

تفسیر هل‌اتایی حُسنی

لَولاکْ ما خَلَقْتُ محمّد

یعنی که رونمایی حُسنی

 

ای فاتح همیشه ی خیبر

ای جانشین هرچه پیمبر

زمزم، زلال معرفت توست

ای ساقی صراحی کوثر

 

ای باب شهر علم رسالت

ابروی تو قسیم قیامت

ای جمع جاودانی اضداد

مولای ذوالفقار و کرامت

 

دُلدُل‌سوار گنبد افلاک

ای اوّلین امام عرفناک

هان ای ابوتراب ابوالعشق

یا نستعینُ نعبُدُ ایّاک!

 

ای شقشقیّه‌خوان صراحت

وی چشمه ی زلال فصاحت

باری جهان گرفت و غزل شد

حسنت به اتّفاق ملاحت

 

هفتاد چاه و رازِ تو این بس

هفت آسمان حجاز تو این بس

تیری چنین کشیده شد از پای

از خلسه ی نماز تو این بس

 

با این کرامتی که تو داری

ای مقتدای ماه و محرّم!

فردا بعید نیست ببینم

گشتی شفیع و منجی ملجم

 

قرآن بخوان حقیقت ناطق!

برخیز امام عاشقِ صادق!

افشای راز خلوتیان کن

ای داغ صدهزار شقایق!

 

حرفی بزن که چاه تو تشنه‌ست

برخیز، قبله‌گاه تو تشنه‌ست

حیَّ علی‌الصّلوةِ تو می‌گفت

حیَّ علی‌الفلاح تو تشنه‌ست

 

خورشید، برده سر به لوایت

تاریخ، سر نهاده به پایت

پیچیده در قلوبِ وَالاَبصار

مهتابِ روشنای صدایت

 

ای مصطفای نایب، علی‌جان!

ای نایب تو غایب، علی‌جان!

برگرد با سپاه ابابیل

ای مظهرالعجایب، علی‌جان!

 

برگرد ای دلاور مظلوم

بر دوش وحی، بت‌شکنی کن

بر چشم‌های منتظرانت

اعجاز‍ مصرِ ‌پیرهنی کن

 

مولای آب و آتش و ایران

ای پیر پارسای دلیران

وی آیت همایی رحمت

ای پیشوای بیشه ی شیران

 

اِلّای لا ولا شده‌ام، هو

د‌ُردی‌کش بلا شده‌ام، هو

در چلّه ی علیُّ الاهورا

مرتاض مرتضی شده‌ام، هو

 

مولی‌الموحدّین قریشی

خندق به کامِ بدر و جنون کن

صفّین و نهروان و جمل را

دریای پرتلاطم خون کن

 

والا تبار! حیدر کرّار!

بگذار ذوالفقار تو باشم

یکصد قَرَن اویس تو گردم

هفتاد اُحُد کنار تو باشم

 

دست مرا بگیر که بی‌تو

از دست می‌روم، نفسی نیست

غیر از ولایت تو و آلت

در من ولای هیچ‌کسی نیست

 

 ...

  

آه ای خوارجان همیشه

از روی نیزه حکم نرانید

با پینه ی جبین جهالت

قرآنِ بی‌غدیر نخوانید

 

گوساله ی خرافه‌پرستان!

اسلام، دین زهد و ریا نیست

در روزه و نماز و دعاتان ـ

هر چیز هست، یاد خدا نیست

 

طفلی اگر یتیم بماند ـ

جان را به داغ تب بسپارد

طفلی اگر گرسنه، برهنه ـ

سر را به سنگ شب بگذارد

 

با دکمه‌های سر به سماوات

این برج‌های تا یقه بسته

ای مارقین طاعت و عادت

یا در گِل ِ گناه نشسته

 

فردا در آن تقاص هلاکت

از بخششی سراغ نگیرند

چون آه کودکان علی هست

باشد که نهروانه بمیرند

 

بعد از علی که از سر اخلاص

با جهل و اهلتان بستیزد؟

بگذار اشک دانه ی خرما

از چشم‌های نخل بریزد

 

...   

 

خونابی از سکوت و خیانت

در کوچه‌های خالی کوفه

می‌رفت تا غبار بگیرد

دنیای بی‌خیالی ِ کوفه

 

آه این صدا صدای اذان است

نهج‌البلاغه دل‌نگران است

این صوت قاریان مغنّی

یا شیون زمین و زمان است؟

 

محراب، صد شکافه ی خون شد

مشمول ِ عقده‌های قرون شد

فُزْتُ وَ رَبِّ کعبه، سیه‌پوش

مسجد، شهید رقص جنون شد

 

هنگام رفتن تو اذان شد

خورشید، پشت ماه، نهان شد

بعد از تو عشق، روزه گرفت و

ماه شهادتت رمضان شد

 

دریا به صور، کوفته دف را

دریا! بریز اشک صدف را

ای کائنات، نوحه بخوانید

کشتند آفتاب نجف را ...

 

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۲۴ فروردين ۹۲ ، ۱۹:۳۰
فاء